HİÇ…

Dairesel Hafta Çemberi*

“İsimsiz” başlığı ile gerçekleştirilen 12.İstanbul Bianeli her geçen gün beklentileri bir üst noktaya taşıyor. Kişisel olarak benim etkileyici bulduğum eserlerinden bir tanesi isimsiz(Tarih) başlığı ile sergide yer alan “Cetveller ve Ritim Çalışmaları” oldu.

Çalışmanın etki yaratan kısmı cetveller üzerinde yer alan tarihlerin anlamlandırılmasının kişinin kendine bırakılması, kendi üzerinde etki yaratan tarihleri çalışmanın içine katması ve anlamlandırmasıdır.

Peki niçin bu kadar geç kalmış bir bianel yazısı denebilir. Nedeni şu; eserdeki cetvellerden bir tanesi daire şeklinde olan ve pazartesiden Cuma’ya içine tıkılıp kaldığımız döngüyü göstermekteydi.

O zamana kadar aslında bildiğimiz, konuştuğumuz hatta yakındığımız bir olguyla görsel olarak karşılaşmak şok edici bir etki yaratıyor. Tarih başlığı altında, onun ezici içeriği ile karşılaştırıldığında içine tıkıldığımız pazartesi-Cuma döngüsü komik olduğu kadar korkutucu.

Hayatın büyük döngüsü içine hapsolduğumuz dairesel hafta çemberi ve onun yanında getirdiği alışkanlıklar içimizdeki gerçek insanı öldürüyor.

* Cevdet Erek
1974′te Türkiye, İstanbul’da doğdu
Türkiye, İstanbul’da yaşıyor

Cetveller ve Ritim Çalışmaları, 2007-11

Cetvel 1 (Kahire), 2007 / 0-Şimdi Cetveli, 2008 / Darbeli Cetvel, 2009 / Cetvel 1 (Anvers versiyonu), 2009 / Cetvel 1 (İstanbul), 2008 / 0-Şu An Cetveli, 2008 / Yakın Cetvel (uzun), 2011 / Yakın Cetvel, 2011 / Dairesel Hafta Cetveli, 2011 / Şimdi-Son Cetveli, 2011 / Yüzyıl Cetveli, 2011 / Yüzyıl Cetveli (Takvim ve Harf Devrimli), 2011 / İki Yılda Bir Cetveli / Gündüz Gece Cetveli (Eylül 2011), 2011 / Ritim Cetveli 1 / Şimdi-Cetveli, 2011
Fotoğraf: Natalie Barki

Son dakika bombardimanlari altinda ezilen bizler!

Blog yazarligi aslinda sureklilik isteyen dolayisi ile disiplin isteyen bir is. Turkiye gibi bir ulkede yasarken yazacak konu bulamamak mumkun degil. Her gun her saat her dakika yeni bir gelisme veya sok edici bir olay yasaniyor. Ulkede olup bitenler karsisinda birazcik ilginiz var ise asiri yuklenme durumu icine dusmemek mumkun degil.
Iste sirf bu nedenle bu ulkede blog yazarligi zor zanaat. Tam bir konuya konsantre olup yaziyorsun hoop son dakika haydaa gitti motivasyon yeniden basla. Yeniden toparlaniyorsun hooop son dakika…. Masadan kalkip gidiyorsun.

Bu yogun bombardiman altinda ruhen gelinen nokta yilginlik, yorgunluk oluyor. Hangi soruna ne kadar onem verilmesi gerektigi, aman digerine oburunden daha az deger atfetmeyeyim korkusu blog yazimini icinden cikilmaz bir duruma sokuyor.
Benim bu blog yazmak icin can cekismem surerken bir fark ettim ki aslinda bir cok insanin politika yapma sureci de ayni aciyi cekiyor. Yogun son dakika bombardimanlari altinda insanlar ozellikle orgutsuz bireyler, yilginlik ile evlerine kapaniyor. Politikadan uzaklasiyor ta ki kendisine etki edene kadar.